| گفتند: |
| | «ــ نمیخواهيم |
| | | نمیخواهيم |
| | | | که بميريم!» |
| گفتند: |
| | «ــ دشمنايد! |
| | | دشمنايد! |
| | | | خلقان را دشمنايد!» |
| چه ساده |
| | چه بهسادهگی گفتند و |
| | | ايشان را |
| چه ساده |
| | چه بهسادهگی |
| | | کشتند! |
و مرگِ ايشان
چندان موهِن بود و ارزان بود
که تلاشِ از پیِ زيستن
| به رنجبارتر گونهيی |
| | ابلهانه نمود: |
| سفری دشخوار و تلخ |
| | از دهليزهایِ خم اندر خم و |
| | | پيچ اندر پيچ |
از پیِ هيچ!
يا از آن پيشتر که مرده باشند
| بارِ خِفّتی |
| | بر دوش |
| | | برده باشند. |
لاجرم گفتند:
| «ــ نمیخواهيم |
| | نمیخواهيم |
| | | که بميريم!» |
| و اين خود |
| | وِردگونهيی بود |
| | | پنداری |
| از گردنههایِ گردناکِ صعب |
| | با جلگه فرودآمدند |
| و بر گُردهیِ ايشان |
| | مردانی |
| | | با تيغها |
| | | | برآهيخته. |
| و ايشان را |
| | تا در خود بازنگريستند |
| جز باد |
| | هيچ |
| | | به کف اندر |
| | | | نبود.ــ |
جز باد و بهجز خونِ خويشتن،
| چرا که | نمیخواستند |
| | نمیخواستند |
| | نمیخواستند |
| | | | که بميرند. |